Verhogingen staalprijzen houden stand

Toekomst van ILVA is onzeker

In december hebben verschillende fabrieken door het verminderen van de productie geprobeerd om vraag en aanbod in de staalmarkt meer in evenwicht te brengen. Zo werd een basis gelegd voor een prijsstabilisering met de uiteindelijke bedoeling een verhoging te verkrijgen. De actuele prijzen van importstaal vertonen ook een stijgende trend en door de langere levertijden werd het aankopen hiervan minder aantrekkelijk. De prijzen van warmgewalste rollen (coils) zijn in het vierde kwartaal 2019 met ongeveer € 30-40 per ton gestegen t.o.v. het vierde kwartaal 2018. ArcelorMittal kondigde als eerste een verhoging aan en de rest volgde snel. Met als gevolg dat veel afnemers binnen een korte tijd nieuwe contracten afsluiten omdat ze vreesden nog meer te moeten betalen binnen afzienbare termijn met een materiaaltekort zouden kampen.
De vraag rijst inmiddels in hoeverre de verhoging van de staalprijzen stand gaat houden: is het een tijdelijke opleving of is het een structurele verbetering van de vraag?
De ontwikkelingen rondom de toekomst van het Italiaanse ILVA volgen elkaar snel op. Omdat de Italiaanse overheid eerder dit jaar echter een wet aannam, die de huidige verantwoordelijke personen binnen ILVA, nu geheten ArcelorMittal Italia, medeverantwoordelijk zou maken voor de voorheen gedane milieuovertredingen èn omdat ArcelorMittal het aantal medewerkers niet mocht verminderen, wil het staalconcern nu van haar Italiaanse dochteronderneming af.
De afloop is onzeker, maar de meeste insiders zien voor ArcelorMittal geen toekomst met ILVA. Dit zou betekenen dat de Italiaanse overheid de onderneming als staatsbedrijf moet voorzetten of het bedrijf moet verkopen. De Italiaanse regering kan het zich niet veroorloven de fabriek in zijn geheel te sluiten, want dat zou een enorme toename van de werkloosheid in Zuid-Italië betekenen. Maar welke Europese staalmaker heeft interesse?